Music when the Lights go out ...

Kαθόλου άσχημο τo καινούριο τραγούδι των Ιnterpol The Lights που βρίσκεται ήδη στο repeat, δεν θα είχε όμως πλάκα να ήταν διασκευή στο (σχεδόν) ομότιτλο τραγούδι των Editors ; Θα αποδείκνυε ότι οι Interpol έχουν και χιούμορ ...

Σε αγχωτικούς post-punk ρυθμούς και η βινυλιακή επανέκδοση του single των Metro Decay που τσίμπησα μ΄ ένα πεντάευρω απ΄το γνωστό δισκάδικο της Καπλάνων, περιορισμένη εκδοση 800 αντιτύπων, αριθμός αντιτύπου 315, όπως γράφει το οπισθόφυλλο ...

For the record ...

Υπερασπίσου το δισκάδικο, αγαπητέ αναγνώστη, records manent, οι υπολογιστές και τα mp3 είναι μηχανήματα του διαβόλου, όπως έχει διαπιστώσει κατ΄επανάληψιν ο γράφων - με αφορμή την record store day, που εκτός των άλλων ώθησε τους Blur πίσω στο studio ...

Αφορμή επίσης να ποστάρω και αυτό το καταπληκτικό εξώφυλλο ως tribute στον προσφάτως αποθανόντα drummer Steve Reid (R.I.P).

The hardware slump ...

Καιρός να θυμηθείς πώς ήταν η ζωή χωρίς υπολογιστή ...

Sing for Alex Chilton ...

If he was from Venus, would he feed us with a spoon?
If he was from Mars, wouldn't that be cool?
Standing right on campus, would he stamp us in a file?
Hangin' down in Memphis all the while.

Children by the million sing for Alex Chilton when he comes 'round
They sing "I'm in love. What's that song?
I'm in love with that song."

Cerebral rape and pillage in a village of his choice.
Invisible man who can sing in a visible voice.
Feeling like a hundred bucks, exchanging good lucks face to face.
Checkin' his stash by the trash at St. Mark's place.

I never travel far, without a little Big Star

Runnin' 'round the house, Mickey Mouse and the Tarot cards.
Falling asleep with a flop pop video on.
If he was from Venus, would he meet us on the moon?
If he died in Memphis, then that'd be cool, babe.

Μόλις πριν από ένα μήνα είχα βρεί το εικονιζόμενο βινύλιο με το ομώνυμο τραγούδι των Replacements ...

Τελικά δεν πέθανε στο Memphis...

Alex Chilton Rest in Peace ...

όπως επίσης και στον Charlie Gillett, του οποίου το Ο ήχος της πόλης ήταν το πρώτο μουσικό βιβλίο που διάβασα ...

27 ...

'' 27 years of nothing but failures
and promises I couldn't keep ... ''

{ Ryan Adams - Let it Ride }

Δύσκολη ηλικία, κάποιοι δεν την σκαπούλαραν ...

Alice in chains ...

Δεν είμαι ο πιουρίστας που θα κατηγορήσει τον Tim Burton ότι δεν έμεινε πιστός στα βιβλία του Lewis Carroll, η ταινία δεν ήταν κακή , αλλά το αποτέλεσμα ήταν μάλλον κατώτερο του αναμενομένου και λίγο έφερε τη σφραγίδα του σκηνοθέτη ...

Πάντως, για όποιον νομίζει ότι Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων είναι αποκλειστικά παιδικό ανάγνωσμα, συστήνεται το βιβλίο The Annotated Alice του Martin Gardner, που πρόσφατα μάλιστα εμφανίστηκε και σε μία blink-and-you-'ll-miss-it σκηνή στο Lost.

Κάπου βρήκε λακκούβα ...

Αν εξαιρέσεις την προσπάθεια αποκρυπτογράφησης του νέου, τριπλού έπους της Joanna Newsom, τις τελευταίες μέρες ακούω πολύ Neil Young και κυρίως το Tonight's the night, δεύτερο μέρος της επονομαζόμενης '' ditch trilogy'' , ήτοι της ηθελημένης προσπάθειάς του να ξεφύγει από τον -υποτίθεται- middle of the road ήχο του Harvest.

O Νeil ηχογράφησε το album τελείως λιώμα, πιο rambling και από τη Charlotte, επηρρεασμένος από τους θανάτους του κιθαρίστα των Crazy Horse Danny Whitten και του roadie Βruce Berry, και αυτό κι αν φαίνεται στο ηχητικό αποτέλεσμα. Τα περισσότερα τραγούδια είναι γεμάτα ''λάθη'' και η φωνή του ακούγεται χειρότερη από ποτέ.

Πρόκειται, φυσικά, για αριστούργημα ...

Βραχνός προφήτης

Πόζα αλά Άκη Πάνου, διασκευάζει το Me and the Devil του Robert Johnson...

When you 're born into trouble, you live the blues...

Kαλά, τί σκατά έκαναν οι Massive Attack έξι χρόνια ;

Τί έγινε ρε παιδιά ...

... γουότ χάπενντ, πώς διαστρεβλώθηκε έτσι ο χωρόχρονος, ποιός ζεί και ποίος πέθανε;

Τάδε έφη Sayid στην πρεμιέρα του έκτου κύκλου του Lost, σαν μια σύγχρονη εκδοχή του Σπύρου Παπαδόπουλου από τους Απαράδεκτους ...

Y.Γ : Ας σκοτώσει κάποιος τον Jack, πριν εξολοθρεύσει τους πάντες στο νησί, σε χρόνο παρελθόντα, παρόντα και μέλλοντα ...

February made me shiver ...

'' Να σου λοιπόν, θαμμένος μέσα στην κοιλιά εκείνου του μήνα που σου πλάκωνε τη ψυχή,το πελώριο, γκρίζο θηρίο που λέγεται Φεβρουάριος '' - όπως έγραφε ο Clive Barker στον Κλέφτη του Κάποτε ...

To επερχόμενο τριπλό album της Joanna Newsom και τα νέα επεισόδια του Lost θα βοηθήσουν κάπως την κατάσταση ...

End of an ear ...

-Μήπως το τέλος της ποπ και ροκ κουλτούρας είναι γεγονός και ο θάνατος του Michael Jackson και οι επανεκδόσεις των Beatles αποτελούν κάτι σαν bookends;

-Η επιλογή των Tinariwen για album της χρονιάς από τον Γιάννη Πετρίδη και τον Κώστα Ζουγρή, που θα συνεχίσουν την εκπομπή σε πιό retro βάση,είναι άλλη μια ένδειξη-όσο και αν μου αρέσουν, δε νομίζω ότι θα ήταν Νο 1 αν υπήρχε κάποιο album ''κοινής αποδοχής''. Ακόμη και για τους Animal Collective υπάρχει μεγάλη διχογνωμία ...

-Εξάλλου, την περίοδο των γιορτών άκουγα Scott Walker, Στέρεο Νοβα, grunge, Τρίτο Πρόγραμμα και σχεδόν τίποτα ''καινούριο''...

-Τα πράγματα στη μουσική δημοσιογραφία δεν είναι καλύτερα, γι' αυτό ξεχώρισα το βιβλίο-περιοδικό Loops που ανακάλυψα σε κεντρικό δισκοπωλείο και περιέχει μεταξύ άλλων ένα διήγημα για τον Paul Simon και τον Chevy Chase και ένα comic strip που συνδέει τον Tom Waits με τον Roberto Bolanο, ένα συγγραφέα στον οποίο ίσως επανέλθω μόλις τελειώσω το καταπληκτικό Οι άγριοι ντετέκτιβ.

-Μιλώντας για τον Paul Simon, το νέο album των Vampire Weekend είναι εξαιρετικά εθιστικό . Γιατί όμως έβαλαν την τύπισσα από το Grey 's Anatomy στο εξώφυλλο ;

υ.γ: Άσχετο, αλλά πόσο χοντρά θα τα έπαιρνε ο Kanye West από το Gummy Bear αν έκανε μήνυση για πνευματικά δικαιώματα ;

Ένα

Πραγματικά απρόβλεπτη η επιλογή μου για το album της δεκαετίας, σαν να ακούω τα σαγόνια να πέφτουν από την έκπληξη. Τα είπαμε και πρόσφατα εδώ:

http://anotherdayfullofdread.blogspot.com/2009/10/
kid-stays-in-picture.html

Tο Kid A είναι, εξάλλου, ένα album που δεν παύει να σε εκπλήσσει, ο γράφων, για παράδειγμα ανακάλυψε το booklet που κρυβόταν στη θήκη του cd μόλις πρόπερσι.

Νο 1 Radiohead - Kid A ( προτιμήθηκε του Amnesiac και του In Rainbows ).


'' Με την ανανεωτική πνοή που δίνει το Veckatimest των Grizzly Bear στην americana,από το πρώτο τραγούδι που ακούγεται σαν οι Radiohead να διασκευάζουν America μέχρι το οι-Beach Boys-τραγουδούν-doo-wop Cheerleader, ξεχωρίζει σαν την αρκούδα μες στο γάλα ... '' (τεμπέλικη αναδημοσίευση).
Επίσης το Ready, able είναι μακράν το ομορφότερο τραγούδι της χρονιάς...

Νο 1 Grizzly Bear - Veckatimest

Τέλος, λοιπόν, το καθημερινό posting, νιώθω σαν τον Franz Kafka μετά την ολοκλήρωση της Μεταμόρφωσης ...

Δύο

Τέλη του 2001 και είσαι πραγματικά αποπροσανατολισμένος με τις εξελίξεις στη μουσική, κρετίνοι τύπου Limp Bizkit επικρατούν, σε τί κόσμο θα μεγαλώσουμε τα παιδιά μας ; Και ύστερα ήρθαν αυτοί οι τύποι, σε έκαναν να φορέσεις δερμάτινο jacket και converse και να ξεφορτωθείς μέρος της δισκοθήκης σου -κανένα άλλο όνομα αυτής της λίστας δεν με επηρρέασε κατά τέτοιο τρόπο - ενώ κάποιοι κομπλεξικοί ενοχλήθηκαν επειδή, όχι μόνο ακούγονταν, αλλά και έμοιαζαν με το ιδανικό ροκ συγκρότημα.

Ίσως σε αυτό το album οφείλω ότι σήμερα δεν ακούω Πλιάτσικα, γι' αυτό ...


Νο 2 The Strokes - Is This It

Mετά από εκείνη τη συναυλία στο Gagarin άλλαξε η γνώμη μου γι' αυτούς. Δεν είναι τυχαίο ότι είναι το πρώτο συγκρότημα στο οποίο δέχτηκαν να παραχωρήσουν sample οι Grateful Dead - και, αντίθετα με τους Dead, με τους Animal Collective το τριπάκι είναι εντελώς φυσικό ...

υ.γ. : γιατί στο αντίτυπο του cd μου δε γίνεται το γνωστό '' κουνημένο '' εφέ ;

No 2 Animal Collective - Merriweather Post Pavillion

Tρια

Με τον Jeff Tweedy ήταν πάντα μόνος εναντίον όλων : συνεργάτες, κοντόφθαλμες εταιρείες, εξαρτήσεις και αρρώστιες. Όλοι ξέρουμε ποιός νίκησε ...

-

Νο 3 Wilco - Yankee Hotel Foxtrot ( προτιμήθηκε του A Ghost is Born, που μεταξύ άλλων περιέχει το επικό Spiders ( Kidsmoke ) - σαν να τζαμάρουν οι Tortoise, οι Νeu !, οι Sonic Youth και οι Beatles ... )

A New Dark Age- εδώ κάνω και μια αναφορά στους Sound ...

No 3 The Horrors - Primary Colours

Τέσσερα

Πραγματικός οδοστρωτήρας πάνω στα πιο μελιστάλαχτα soul samples που μπορείς να φανταστείς. Στο Takeover ισοπεδώνει το Nas και απαξιοί να ασχοληθεί με τους υπόλοιπους rappers περισσότερο από μισό στιχάκι, ενώ το Song Cry είναι ίσως το αγαπημένο μου hip - hop τραγούδι.

Νο 4 Jay-Z - The Blueprint

Putting the freaks up front ....

No 4 The Flaming Lips - Embryonic