Λόγια Μεγάλων Ανδρων ...

Life stinks
I 'm seeing pink
I can't wink
I can't blink
I like The Kinks
I need a drink
I can't think
I like The Kinks
Life stinks

Pere Ubu -Life stinks ( από το Modern Dance )

Βack To Neverland ...

Synch εντυπώσεις ...

Εν συντομία : o Μatthew Herbert είχε τη φάση του,μου θύμισε Bjork του It 's oh so quiet,οι Μοuntain of One απλά συμπαθείς,στον Mulatu κάηκε το πελεκούδι,θα μπορούσαν να φέρουν μαζί και τους Tinariwen,οι Junior Boys παίξανε μια χαρά για studio wizards,αν και το τελευταίο album δε συγκρίνεται με τα δύο προηγούμενα,τον Squarepusher τον πρόλαβα λίγο,κυριολεκτικά drum 'n bass,περισσότερο Lightning Bolt παρά electronica,στoν Βug το μπάσο βάραγε αλλά η ακουστική ήταν για κλάμματα,τον Hudson Mohawke θα τον ξανακούσω,η βιομηχανική electrozali του Biomass πολύ ενδιαφέρουσα,ψιλομετάνιωσα που δεν αγόρασα το cd από το περίπτερο με ένα δεκάευρω,το μπες-βγες,όμως, στο αμφιθέατρο απαράδεκτο,ο Fennesz φανερά εκνευρισμένος εξαπέλυσε ένα 40λεπτο drone χωρίς visuals και ίχνος μελωδίας,περίμενα καλύτερο set,βοήθησε πάντως την κοπέλα στο διπλανό κάθισμα να κοιμηθεί,στα θετικά και η σύντομη γνωριμία με έτερους bloggers...

Three Decades ...

Εντάξει,μπορεί να μην είναι και τρεις δεκαετίες,είχα όμως πολύ καιρό να πάω σε rock 'n roll συναυλία.
Οι Horrors στο Gagarin,πάντως, αντάμειψαν για το ξενύχτι εν μέσω δύο δύσκολων ημέρων και ανέδειξαν ακόμη περισσότερο πόσο (απρόβλεπτα) καλό είναι το Primary Colours ...

Μagic Affair

Το Thomas Crown Affair που ξαναβγαίνει στα θερινά υπέφερε αρκετά από αρτηριοσκληρωτικούς κριτικούς που έκαναν λόγο για θρίαμβο του στύλ απέναντι στην ουσία αλλά και το ανεκδιήγητο remake με τον Πηρς Μπρόσναν και τη Ρενέ Ρούσσο.Ποιός ενδιαφέρεται,όμως γιατην ''ουσία '' όταν έχεις τον Steve McQueen,τη Faye Dunaway,τη σκηνή με το σκάκι,τη θανατηφόρα ατάκα του τέλους και μία από τις καλύτερες μελωδίες που έχουν γραφτει ...

Wilco ( η μπάντα !)

Το νέο album των Wilco -τόσο νέο που κυκλοφορεί σε κανα μήνα - μπορεί να μη φτάνει ούτε το Yankee... ούτε το Α Ghost Is Born ,αλλά ενισχύει την αποψη μου ότι μιλάμε ίσως για το καλύτερο αμερικάνικο συγκρότημα της δεκαετίας ...

Στη φωτο ο Jeff Tweedy προσπαθεί να αναλύσει σε ένα fan την τεχνική του κιθαρίστα του group Nels Cline -note to self : να τσεκάρω το solo album του τελευταίου ...

It 's your birthday anymore ...

Πάντα πίστευα ότι το Maladjusted του Morrissey ήταν -λόγω και συγκυρίας- υποτιμημένο album και ότι θα έδειχνε καλύτερα με ένα πιο καλαίσθητο εξώφυλλο.Ο Moz αποφάσισε να το ξανακυκλοφορήσει,αφαιρώντας όμως δύο από τα καλύτερα tracks :το Roy 's Keen και το αυτοβιογραφικό Papa Jack,το τελευταίο μαλλον επειδή θύμιζε εποχές που προσπαθούσε να '' reach out to the kids who have flown ''.Μπορείς όμως να διαγράψεις το παρελθόν,όσο δυσάρεστο και αν είναι ;

* Ένα επίκο αφιέρωμα στα 50 χρόνια του Morrissey εδώ στο blog του winter academy- μέχρι να απολυθώ ελπίζω να το 'χω διαβάσει ...

* Μπορεί ο άλλος Roy Keane να κρέμασε τα παπούτσια,αλλά ας ελπίσουμε ότι η United θα κάνει το θαύμα της δέκα χρόνια μετά ...

Made of Stone

"This is simply the best debut LP I've heard in my record buying lifetime. Forget everybody else. Forget work tomorrow...".
Αυτά περίπου έγραφε ο Bob Stanley των Saint Etienne στο Melody Maker για το πρώτο album των Stone Roses που κυκλοφόρησε σαν χθες πριν είκοσι χρόνια,χωρίς να βρίσκεται μακριά από την αλήθεια.Θυμάμαι είχα αγοράσει το cd στην πρώτη επανέκδοση το 1999.Εδώ
ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια ever ...

Τρελές εποχές ...

Ακόμη και πριν από δυό -τρία χρόνια το grunge φάνταζε πιο ξεπερασμένο και από το ζηλέψαμε-τους-ξυλοκόπους σύστημα παιχνιδιού της Λιμόζ (προβλέπεται νομίζω μια μπασκετική αναφορά ενόψει του final four).
Η επιστροφή του στην επικαιρότητα με την επανέκδοση του κλασσικου Ten των Pearl Jam και την επικείμενη επανασύνδεση των Alice in Chains δεν είναι τυχαία και οφείλεται ίσως και στους τραγουδιστές της περιόδου - Vedder,Cobain,Staley,Cornell,Weiland,Lanegan -που εκτός από αυτοκαταστροφική συμπεριφορά είχαν και γερά πνευμόνια.Και οι frontmen είναι είδος προς εξαφάνιση στο σύγχρονο rock 'n roll .
Το blog,πάντως, προτείνει το album Above του grunge supergroup Mad Season ...

Three Degrees of Separation ...

Οι Art Brut τραγουδούν για τους Replacements και οι Replacements για τον Alex Chilton των Big Star ...

R.I.P Randy Cain ( The Delfonics )

Ε-ε-έρχεται ...

Πώς ακολουθείς το καλύτερο,ίσως,ελληνικό album της δεκαετίας;
Οι Κόρε Ύδρο επιστρέφουν τη Μεγάλη Τρίτη (βοήθειά μας !)

Γκουρμέ καταστάσεις ...

'' Σε μια κρίση παράνοιας ο Σέιν Μακ Γκόουαν,τραγουδιστής του ιρλανδικού πανκ ροκ συγκροτήματος The Pogues (sic),έφαγε μέσα στην κουζίνα του έναν δίσκο των Beach Boys.Ήθελε να αποδείξει στους παρευρισκόμενους (στη φαντασία του...) αρχηγούς των ισχυρότερων κρατών του κόσμου την πολιτιστική ανυπαρξία των ΗΠΑ. ''

από το ένθετο Gourmet του Βήματος ...

Album της δεκαετίας...

...όπως ισχυρίζεται ο τύπος από τους Fleet Foxes μπορεί να μην είναι,αλλά με την ανανεωτική πνοή που δίνει το Veckatimest των Grizzly Bear στην americana,από το πρώτο τραγούδι που ακούγεται σαν οι Radiohead να διασκευάζουν America μέχρι το οι-Beach Boys-τραγουδούν-doo-wop Cheerleader,ξεχωρίζει σαν την αρκούδα μες στο γάλα και εμφανίζεται την κατάλληλη στιγμή για τον εορτασμό των 20 χρόνων της εταιρίας Warp -γιατί αν περιμένεις από τον Aphex Twin να βγάλει (νορμάλ) δίσκο ...

Βρε κουρέλι !

Ξέρετε πότε τελείωσαν όλα για τα hard rock /hair metal συγκροτήματα των '80s;
Από τότε που αυτός ο κρετίνος ο Kurt Cobain τραγούδησε το Smells Like Teen Spirit ...
Με αφορμή ατάκα του Mickey Rourke από την ταινία The Wrestler-ο σινεφίλ αναγνώστης θα εντοπίσει ίσως την αναφορά στα Κουρέλια του Νίκου Νικολα'ί'δη ...