Μάης του 98

Το 1968 ήταν μία σημαντική χρονιά (και) για τη μουσική,άσχετα αν σε λίγο θα μας βγει από τη μύτη εξαιτίας των επετειακών αφιερωμάτων,με albums όπως το Astral Weeks του Van Morrisson ,το Music from the Big Pink των Band ή το White Album των Beatles.H σύγκριση με το 1998 μάλλον δεν είναι ιδιαίτερα κολακευτική για αυτό,καθώς οι δύο τελευταίες χρονιές των nineties ήταν για το rock 'n roll -υπό ευρεία έννοια -ίσως οι χειρότερες της δεκαετίας.Αυτό ,όμως, δε σημαίνει ότι δεν ακούσαμε -γιατί, είστε πολλοί ;-κάποιoυς πολύ καλούς δισκους (ή μάλλον cds).
Ακολουθεί μια προσωπική και αυθαίρετη λίστα :

• Lauryn Hill -The Miseducation of ...
• Neutral Milk Hotel -In An Aeroplane Over The Sea
• Mercury Rev -Deserter 's Songs
• Massive Attack -Mezzanine
• Perry Blake -Perry Blake
• Air -Moon Safari
• Godspeed You Black Emperor -F#A#
• Lucinda Williams -Car Wheels On A Gravel Road
• Tori Amos -From The Choirgirl Hotel
• Beastie Boys -Hello Nasty
• Divine Comedy -Fin De Siecle

Στη φωτο το εξώφυλλο του album των Marcy Playground ,που με το Sex and Candy είχαν το single που έλειπε από τους Pavement για να γνωρίσουν την επιτυχία που τους άξιζε ...

Η θεία μου η χίπισσα

Στο προηγούμενο album Takk τους κατηγόρησαν για στασιμότητα.Φαίνεται ότι υπάρχουν και χειρότερα,καθώς το καινούριο single των Sigur Ros ακούγεται σαν οι Animal Collective να εκτελούν (κυριολεκτικά) το χειρότερο τραγούδι του Devendra Banhart συνοδεία των Ούμπα Λούμπα ...

The Red Devils Went Down To Μoscow

Τελικά η φανέλα της Manchester United είναι πολύ βαριά ...
Στη φωτo ο Eric Cantona σε μια παλιότερη επίδειξη υψηλής τεχνικής από το εξώφυλλο του single Kung Fu των Ash.
Όσο για τους εξυπνάκηδες της ΕΡΤ που ανακάλυψαν ότι κάθε χρονιά που οι Police κυκλοφορούν νέο album μια αγγλική ομάδα κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών,γιατί δε μας είπαν και ποιό album έβγαλαν οι Police το 1999 ,οπότε και η United κατέκτησε για τελευταία φορά το Champions League;Θα μπορούσαν να είχαν ρωτήσει και τον Γεωργίου που είναι ροκάς και συνδρομητής στο περιοδικό Billboard ...

I remember something

Σαν σήμερα πριν από 28 χρόνια έφυγε ο Ian Curtis.Στο πικάπ έπαιζε το Τhe Idiot του Iggy Pop.Πρόλαβε να ηχογραφήσει με τους Joy Division δύο από τους καλύτερους δίσκους των τελευταίων τριάντα χρoνων(τουλάχιστον).Ηταν 24 χρονων.

Εγγλέζικο Χιούμορ

Ο ΣΚΑΙ έχει πέσει διάνα με τις βρετάνικες σειρές που προβάλλει-δυστυχώς όχι ακριβώς σε ώρα prime-time.Μετά το καταπληκτικό The Office και το κλασσικό Faulty Towers έρχεται το Peep Show (φωτο) για να κάνει την αναμονή για το τελευταίο φετινό επεισόδιο του Lost πιο ευχάριστη.Για να δούμε,πού θα πάει (η υπόθεση με) το νησί ;

Εποικοδομητικό καλοκαίρι ...

...με τους Hold Steady.

Η ενθουσιώδης κριτική του John Mulvey στο site του περιοδικού Uncut για το νέο album των Hold Steady σχεδόν με σκότωσε.Ποιός περιμένει μέχρι τις 14 Ιουλίου,οπότε κυκλοφορεί και τυπικά το Constructive Summer και τα υπόλοιπα τραγούδια του Stay Positive;Ελπίζω μόνο τα καλά λόγια του συμπαθούς δημοσιογράφου να μην οφείλονται σε σχέσεις διαπλοκής ,καθώς ο frontman του συγκροτήματος Graig Finn διατηρεί στο Uncut μόνιμη στήλη (εντάξει ,ένα αστείο κάναμε).A,και το Let It Be των Replacements είναι το αγαπημένο του album -για να κάνω και τη σύνδεση με την προηγούμενη ανάρτηση...

Bastards of Young

Οι εικονιζόμενοι Replacements έχουν χαρακτηριστεί σε ανύποπτο χρόνο ως το το καλύτερο αμερικανικό συγκρότημα της δεκαετίας του ΄80.Αν δεν υπήρχαν οι αυτοκαταστροφικές τάσεις θα ήταν και ένα από τα μεγαλύτερα,αλλά το αλκοόλ και τα ναρκωτικά έπαιξαν τον ρόλο τους.Σύμφωνα με αστικούς μύθους,στο ταβάνι των Ardent Studios όπου ηχογραφούσαν ύπαρχουν ακόμα κηλίδες από τον εμετό που είχαν εκσφενδονίσει με τα χέρια τους -προσπαθώντας ίσως να μιμηθούν τον Alex Chilton και τους Big Star που είχαν περάσει και αυτοί από εκεί.Οταν σε μια συναυλία ο drummer λιποθύμησε,ρώτησαν απλά το κοινό αν υπάρχει κανένας που να παίζει drums και μόλις βρέθηκε κάποιος ,συνέχισαν απρόσκοπτα.

Ολα τα παραπάνω θα ήταν αδιάφορα αν οι Replacements δεν έβγαζαν albums όπως το Let It Be (φωτο),που επανεκδόθηκε πρόσφατα μαζί με κάποια άλλα albums τους .Το Let It Be περιλαμβάνει τραγούδια με τίτλους ''Ο Tommy βγάζει τα κρεατάκια του '', ''Ο Gary έχει στύση '' και μια διασκευή στους Kiss ,και πάλι θεωρείται πλέον κλασσικό,όπως και το εξώφυλλο του album που αναπαρίστησαν και oι Shins στο video-clip για το-τραγούδι-από-το-Garden State-που-θα-αλλάξει-τη-ζωή-σου New Slang.

Τελικά ο κιθαρίστας του συγκροτήματος Bob Stinson δεν άντεξε τις καταχρήσεις και πέθανε το 1995.Ο Paul Westerberg,βασικός συνθέτης του συγκροτήματος ,του αφιέρωσε το συγκινητικό -εντάξει,δε με πήραν και τα κλάμματα-τραγούδι Good Day ,που ακουγόταν και στην ταινία κινουμένων σχεδίων Open Season .

Paul Westerberg -Good Day

''Κι όμως το πιο γλυκό βιολί...

... το παίζει ο θάνατος '',έλεγε ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου στον Βραχνό Προφήτη
(ποίηση του Χρήστου Μπράβου)

Death Take Your Fiddle λέει ασθμαίνοντας και ο Jason Pierce των Spiritualized στο καλύτερο ίσως τραγούδι από το νέο album Α + Ε ...

Rockist Chair

Στη μάρμιτα του ροκισμού-η μετάφραση δική μου- έπεσε ο Noel Gallagher των Oasis ,δηλώνοντας ότι η επιλογή του Jay -Z ως headliner στο φεστιβάλ του Glastonbury ήταν λανθασμένη.Και γιατί ;Μα επειδή δεν είναι ροκ ( = λευκο κιθαριστικό συγκρότημα που κατα προτίμησιν δηλώνει ως επιρροή τους Oasis).

Σύμφωνα με έναν ευρύ ορισμό -κοιτάξτε και στη wikipedia - rockism είναι η θεώρηση του κλασσικού ροκ ως αυθεντικού και η απόρριψη των υπολοίπων μουσικών ειδών ως fake.Παρόμοιες μουσικές επιλογές των ακροατών του είχαν αγανακτήσει τον θρυλικό μουσικό παραγωγό John Peel,έτσι ώστε να διακόψει για ένα διάστημα τις επετειακές εκπομπές του στο τέλος κάθε χρονιάς, και μάλλον φταίνε για το γεγονός ότι οι Oasis έχουν να βγάλουν album που να ακούγεται από το Morning Glory.Παρ 'ολα αυτά ίσως δεν έπρεπε να είχα πουλήσει το Be Here Now, καθώς είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα συγκροτήματος σε εγωκεντρική (και ναρκωτική) παρακμή -επίσης αν αποφασίσεις να ''θάψεις'' το μπάσο ,φρόντισε τουλάχιστον να είσαι οι White Stripes...

To λογοπαίγνιο -λέμε τώρα- στον τίτλο του post είναι μια αναφορά στο b-side των Oasis Rocking Chair.Η ηχητική ομοιότητα με το What the World Needs Now is Love του Burt
Bacharach είναι φυσικά τυχαία ...

Και μιας και αναφερθήκαμε στον Jay-Z εδώ ένα από τα καλύτερα videos (και τραγούδια) των τελευταίων χρόνων.

Θα κάνω post για το Post !

Η αναφορά στο Post της Bjork γίνεται με αφορμή το tribute που έκανε το μουσικό site stereogum στο album -χαίρομαι που μου κάνετε αυτή την ερώτηση,θα έλεγε κάποιος-όπου διάφορα συγκροτήματα όπως οι Liars ή
ο(ι) Atlas Sound αναλαμβάνουν να το διασκευάσουν.
Το αποτέλεσμα έχει ενδιαφέρον,αν και θα προτιμούσα,για παράδειγμα,τους Nine Inch Nails στο Army of Me ,τη Joanna Newsom στο Hyperballad ή την Amy Winehouse στο Ιt 's oh So Quiet.
To Post,πέρα από τη συναισθηματική αξία που έχει για μένα ,αφού είναι ένα από τα πρώτα albums που αγόρασα-και μάλιστα σε κασσέτα*- είναι ίσως και το καλύτερό της,αν και ο συναγώνισμος με την υπόλοιπη δισκογραφία της είναι μεγάλος.
H πολύχρωμη φωτογραφία του εξωφύλλου προ'ι'δεάζει για το περιεχόμενο και η Bjork καταφέρνει να βρει τη χρυσή τομή ανάμεσα στην pop και τον πειραματισμό.
Σε κατάλληλο timing έρχεται και το τυπικά εντυπωσιακό video-clip για το τραγούδι Wanderlust.Η τρισδιάστατη εκδοχή εδώ .

* οι νεότεροι που δεν ξέρουν τί είναι η κασσέτα ας απευθυνθούν στη wikipedia - ξαφνικά νιώθω πολύ γέρος...

Η μορφή της Jazz που θα έρθει

...στην Ελλάδα- καλώς εχόντων των πραγμάτων-στις 11 Ιουλίου.

Ο λόγος για τον Ornette Coleman,ένα πραματικό θρύλο όχι μόνο για τη jazz,αλλά και τη μουσική γενικότερα,ακόμα και για κάποιον σαν εμένα που τα jazz ακούσματά του είναι εκλεκτικά(= έχω καμιά δεκαριά jazz albums).

Όνειρο απατηλό

Μπορεί να φημολογείται ότι ο Tom Waits θα περιοδεύσει μετά από πολύ καιρό,αλλά ενδεχόμενη συναυλία στα μέρη μας είναι μάλλον όνειρο θερινής νυκτός.Στη συναυλία που έδωσε στο Λονδίνο πριν από τέσσερα χρόνια, και ενώ είχαν περάσει 17 χρόνια από την προηγούμενη,υποδέχτηκε το κοινό με τη φοβερή ατάκα: ''Πέρασαν 17 χρόνια αλλά δεν αλλάξατε καθόλου ! ''.Το βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις της Athens Voice με τίτλο Αθώος Στα Ονειρά σου -εξ' ου και τα-όχι-και-τόσο-επιτυχημένα-λογοπαίγνια με τα όνειρα-είναι μία κάποια παρηγοριά...

Το τραγούδι Innocent When You Dream του Τοm Waits συμπεριελήφθη και από τον Bob Dylan σε μία από τις θεματικές εκπομπές που έχει αναλάβει σε κάποιο ραδιοφωνικό σταθμό με τίτλο Theme Time Radio Hour, υπό την ενότητα (ναι,καλά καταλάβατε) Dreams.

Ο Dylan έχει αναμφίβολα άψογο ραδιοφωνικό στύλ και προλογίζει τα τραγούδια με θανατηφόρες ατάκες ('' Το περιοδικό Τime ανακήρυξε τη Lucinda Williams ως την καλύτερη τραγουδοποιό στην Αμερική.Υποθέτω ότι εγώ έλειπα από την πόλη ! ''), ενώ ποιός θα πίστευε ότι ακούει Blur (το Coffee and TV στην ενότητα Coffee ).

Όλες τις εκπομπές του Theme Time Radio Hour μπορείτε να κατεβάσετε εδώ και περισσότερες λεπτομέρειες υπάρχουν εδώ

Θεοί της Κιθάρας !

''Αυτό κι αν ήταν τρελό ! '',έγραφε ο καλός μουσικογραφιάς και πρώην συντάκτης του Spin Chuck Klosterman για την απόφαση του περιοδικού να συνοδεύσει το εξώφυλλο των Dinosaur Jr με τη φράση J Mascis is God.Ναι,ήταν αρκετά τρελό,όπως τρέλη ήταν και η άποψη που διατύπωνε ο τύπος στην καλή (αλλά υπερεκτιμημένη) ταινία Juno ότι η συγκεκριμένη περίοδος ήταν η καλύτερη που γνώρισε ποτέ η μουσική.
Εντελώς τυπικά με βάση τα εγχώρια συναυλιακά δρώμενα ,η συναυλία των Dinosaur Jr. θα πραγματοποιηθεί την ίδια μέρα με αυτή του Nick Cave,ενώ η φήμη ότι οι Radiohead δε θα εμφανιστούν στην Ελλάδα λόγω της ''ευγένους άμιλλας'' των διοργανώτριων εταιριών σε ωθεί στο να πατήσεις σε συναυλία μόνο αν έχεις πρόσκληση,ακόμη και αν έτσι δεν υποστηρίξεις την ''ανεξάρτητη σκηνή''...
Πληροφορούμενος το σχέδιο του Παναθηνα'ι'κού να φέρει ένα μεγάλο συγκρότημα για τον εορτασμό των 100 χρόνων του,οι ελπίδες μου αναπτερώθηκαν-ευκαιρία και για τον Τζίγγερ να κάνει και κάτι χρήσιμο.Kαι ποιό είναι το ''τελευταίο μεγάλο συγκρότημα '',σύμφωνα και με τον Γιάννη Πετρίδη ;Η απάντηση έρχεται πιο αβίαστα και από την τεσσάρα από το θρύλο:οι Radiohead !Από την ίδια εκπομπή ,όμως,έγινε γνωστό ότι το επικρατέστερο όνομα είναι τελικά ο Prince-μικρό το κακό (που δεν υπάρχει κακό) καθώς θα δούμε,έστω και καθυστερημένα,τον ιδυοφυή μουσικό.
Όσο για μένα ,θα συνεχίζω να καταριέμαι τον εαυτό μου που το 2000 έδινα κάποιες ανούσιες εξετάσεις χάνοντας τη συναυλία τους στην Αθήνα (what was I thinking ?).

Περαστικοί νταλικέρηδες

Το Brighter Than Creation 's Dark των Drive-By Truckers αγοράστηκε κοψοχρονιά courtesy του δισκοπωλείου Rock 'n' Roll Circus και έβγαλε με το παραπάνω τα λεφτά του.

Οι Drive-By Truckers είναι από το Muscle Shoals της Alabama,έδρα των θρυλικών studios,απ'όπου προέρχεται και ο session μουσικός Spooner Oldham στον οποίο και αφιερώνουν το album,ενώ συνεργάστηκαν ακόμη με τη Bettye Lavette-που θα δούμε και στην Ελλάδα- στο τελευταίο της δίσκο, με επεισοδιακά αποτελέσματα όπως διαβάζουμε και στο προηγούμενο τεύχος του Mojo.

Σύμφωνοι,οι Truckers δεν ανακαλύπτουν τον τροχό,αλλά την αμερικάνικη rock 'n' roll παράδοση την παίζουν στα δάχτυλά τους ,ενώ έχουνε φάει το δρόμο με το κουτάλι,κάτι που φαίνεται και στο παίξιμό τους.
Θυμίζουν,τηρουμένων των αναλογιών, μια σύγχρονη έκδοση των Band και το παρακάτω ,παλαιότερο τραγούδι-μνημόσυνο στους Rick Danko και Richard Manuel λεει για αυτούς περισσότερα από εκατό βιογραφίες :

Can you hear that singing ?
Sounds like gold
Maybe I only hear it in my head
Fifteen years ago we owned that road
Now it 's rolling over us instead

LINK

Drive-By Truckers - Danko/Manuel

Bad Cover Version

It's like a later "Tom & Jerry" when the two of them could talk
Like the Stones since the Eighties, like the last days of Southfork.
Like "Planet of the Apes" on TV, the second side of "'Til the Band Comes in"
Like an own-brand box of cornflakes
He's going to let you down my friend

Το τραγούδι Bad Cover Version των Pulp αφιερώνεται στην ομάδα μπάσκετ του Παναθηνα'ι'κού,μετά το κάζο του αποκλεισμού από την Παρτιζάν (και δε φταίει για όλα ο Jasikevicius).Αξίζει να δει κανείς και το καταπληκτικό video-clip του κομματιού,μια πραγματική συνάντηση μουσικών γιγάντων !

Υ.Γ:Και μια πληροφορία-για να μη φεύγετε έτσι-το ''Til the Band comes in'' θεωρείται ένα από τα αποτυχημένα albums του Scott Walker (ομολογώ δεν το έχω ακούσει),και κυρίως η δεύτερη πλευρά με διασκευές που έκανε ο ιδιοφυής auteur μετά από πιέσεις της εταιρείας του.Η πλάκα είναι ότι ο Scott Walker είναι ο παραγωγός τόσο του παραπάνω τραγουδιού,όπως και ολόκληρου του album των Pulp We Love Life.