Οι αναρτήσεις αναπόφευκτα θα αραιώσουν,αλλά το blog θα συνεχίσει τις εργασίες του.So long ...
When the music 's over

...πώς γίνεται ένα συγκρότημα να είναι τόσο καλό;'',όπως έγραψε και ο δημοσιογράφος Rob Sheffield.Ξέρω 'γω ;
Μου αρέσουν πολύ οι Arctic Monkeys,δεν είναι ότι ένιωσα έκπληξη σαν να έβγαλαν αριστούργημα οι Limp Bizkit.Χατ τρικ για τον Alex Turner μέσα σε τρία χρόνια,οι στίχοι πάλι εξαιρετικοι,φαίνεται ότι ο διάδοχος του Jarvis Cocker κατάγεται επίσης από το Sheffield.
Ναι,ο τραγουδιστής των My Morning Jacket θα μπορούσε να ζητήσει πνευματικά δικαιώματα,έχουμε ξανακούσει παρόμοιες μελωδίες από τους Beach Boys και φωνητικές αρμονίες από τους Crosby,Stills,Nash and Young.Δύσκολα,όμως,συναντά κανείς πλέον ένα τόσο ολοκληρωμένο song cycle...
Όσο κι αν συμπαθώ τον κλασσικό ήχο της Bettye Lavette ή της Sharon Jones το να δημιουργήσεις ένα σύγχρονο soul album είναι πιο δύσκολο από το να χάσει ο Παναθηνα'ι'κός το πρωτάθλημα στο basket(ή να βρεί αμυντικό της προκοπής στο ποδόσφαιρο).Το ίδιο ισχύει για το album της Sugahspank που ακούω τις τελευταίες μέρες.
Στην πρώτη μου συναυλία στο Rockwave του 1999 οι Mercury Rev είχαν ξεχωρίσει από τους μπλαζέ Blur,τους φουστανοφορεμένους Placebo,ακόμα και από τους dEUS,με αποκορύφωμα της εμφάνισής τους το καταπληκτικό The Funny Bird.Τα τελευταία χρόνια τους είχα ξεχάσει και δεν μπήκα καν στον κόπο να ακούσω το προηγούμενο album τους The Secret Migration -αυτό που θα περίμενε κανείς θα ήταν βαρετά albums και περιοδείες ανά την ελληνική επικράτεια με τον Steve Wynn .Το Snowflake Midnight,όμως,είναι μια πραγματική αναγέννηση και ένα υπόδειγμα ηλεκτρονικής ψυχεδέλειας.Όπως έγραψε και η Guardian,δυνάμωσε τα ηχεία και άφησε το σαγόνι σου να πέσει ...No 7 Mercury Rev-Snowflake Midnight
Για το album της Monika όσα έχουν γραφτεί είναι απόλυτα δικαιολογημένα και δε χρειάζεται να γράψουμε κι άλλα.Από την ελληνική συγκομιδή θα ξεχωρίσουμε επίσης την επιστροφή της Λένας Πλάτωνος,το album των Your Hand In Mine Every Night Dreams ,το E.P των Victory Collapse,αλλά και τoυς δίσκους του Ψαραντώνη και του Γιάννη Αγγελάκα με το Νίκο Βελιώτη,που κυκλοφόρησαν στο τέλος του 2007
Όταν ακόμα και οι Iron and Wine γίνονται εξώφυλλα σε περιοδικά είναι κρίμα που ο Bonnie ''Prince'' Billy δε μπορεί να ξεφύγει από το cult status.Σίγουρα πάντως εξώφυλλα σαν το παραπάνω που θα μπορούσε να ζωγραφίσει ο τρίχρονος ανηψιός μου σε στιγμές έμπνευσης δε βοηθάνε-προτιμότερα τα εξώφυλλα-αγιογραφίες των προηγούμενων albums.Ο πιο φωτεινός του-λέμε τώρα-δίσκος.Ας μνημονεύσουμε επίσης το album For Emma του Bon ''Deerhunter'' Iver για ακόμα περισσότερο κέφι-άραγε αν απομονωθώ σε μια καλύβα στο δάσος και τρώω μόνο κρέας από ελάφι θα βγάλω ένα τόσο καλό album ή απλώς θα αντιμετωπίσω πρόβλημα χοληστερίνης ;
Τρίμαραν (κάπως) τα μαλλιά,τα μούσια και τα solos οι My Morning Jacket,αλλά κάποιοι πειράχτηκαν με την στροφή στον Prince,την pop και τη soul των seventies.Νο 10 My Morning Jacket-Evil Urges
Αυτό το post είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Elliott Smith
Χατ τρικ για τους Tv on The Radio στο μιλλένιουμ,το μόνο-ίσως-αρνητικό είναι ότι νομίζω πως σε κάθε album είναι ένα κλίκ παρακάτω από το να βγάλουν κάτι πραγματικά οριακό...Λίγο πριν από το Top 10,κάποιες επανεκδόσεις που θα μπορούσαν να είναι στη λίστα:το Pacific Ocean Blue του Dennis Wilson (κάποια σχόλια εδώ ),το υπνωτικό ambient-techno project Nah und Fern του Gas (πληροφορίες εδώ και μια βαρυσήμαντη ανάλυση με λογοτεχνικές προεκτάσεις εδώ) και το Cold Fact του cult τραγουδοποιού Rodriguez (κάποιες πληροφορίες εδώ).
Πάντα ήθελα να ζήσω στη Νέα Υόρκη στα τέλη των seventies λόγω του punk,του no wave και του Studio 54 αλλά είναι μάλλον δύσκολο,εκτός και αν ο Ben από το Lost ανακάλυψε τελικά τη μηχανή του χρόνου.Το επόμενο καλύτερο για να σε βάλει στο κλίμα είναι οι Hercules +Love Affair τους οποίους θα ήθελα να είχα δει και live,όμως: 1)δεν είχε έρθει ο Antony και 2)έπαιζαν μαζί με τους James και,για να παραφράσω αυτό που είχε πει ο θρυλικός προπονητής της Liverpool Bill Shankly για την Everton,αν οι James έπαιζαν στον κήπο μου θα έκλεινα τις κουρτίνες.
Δε χρειάζεται να έχεις τη δισκοθήκη του Thurston Moore για να απολαύσεις τον παιχνιδιάρικο θόρυβο των Fuck Buttons.Στον πολιτισμένο κόσμο περιόδευσαν με τον Caribou και τους Mogwai,εδώ θα παίξουν μόνοι τους με 35 ευρώ...Νο 14 Fuck Buttons-Street Horrrsing